WINNAARSKlik links voor meer informatie over de winaars van eerdere Komeet edities. Winnaar 2010: Daan Brinkmann en Gosse de KortDaan Brinkmann en Gosse de Kort Upside Down is een voorstel voor een interactieve kunstervaring specifiek ontworpen voor de architectuur rondom het Spuiplein om zo een nieuwe betrokkenheid te bewerkstelligen tussen deze omgeving en de inwoners van Den Haag. Upside Down maakt gebruik van de beweging van mensen in de openbare ruimte en hoe zij zich verhouden tot hun omgeving. Dit resulteert in een spel van lijnen, vlakken en vormen die in licht worden geprojecteerd op de bestaande architectuur. Upside Down wil de omgeving van het Spuiplein zo veranderen in een levendige plek. Een plek waar de zintuigen worden geprikkeld. Een plek waar jouw aanwezigheid aandacht krijgt en invloed heeft op wat je ziet, hoort en beleeft. En zo ook op wat de anderen zien en beleven. Hierdoor krijgt dit gebied een sociale betekenis waarbinnen contact en samenspel kan opbloeien. Bekijk voor een impressie deze video! 2e Prijs 2010: Kate MooreKate Moore Rain Project is a major musical and visual installation about water and time involving live musical performance, sculpture and lighting design. The Hague sits in the middle of a giant river delta where water is in abundance, from the ocean, the rivers and the sky. The idea that water and music are linked with a person’s sense of identity is a fitting subject for The Hague, being a giant delta of people from many different and far reaching waters. Bringing together the wealth of musicians, artists and creative people together in celebration of the rain in The Hague, an experience for all of us from different backgrounds to share with fond memories, we are bringing our collective identities together in formation of the unique personality of the city itself, a place that for centuries has thrived on its international cultural heritage.rnrnThe performance installation is a two-hour event featuring six pieces that explore the theme of water and time from a variety of angles. The six pieces organically mould together like tributaries of a river whose aquatic threads weave into one giant piece, not dissimilar to Escher’s Metamorphosis. Observing the kinetic shape of liquid as a model for building fluid musical structures, a variety of instrumental, percussive and vocal ensembles emerge, permeating the audience and performance venue like droplets of water in a giant ocean of sound waves. 3e Prijs 2010: Jolien SchiphorstJolien Schiphorst Sancho Panza is de rationele metgezel van de creatieve ridders in Den Haag. Met zijn realistische blik en enthousiasme weet hij hen bij te staan in hun tocht naar de ultieme creatieve stad. Sancho Panza ondersteunt de hedendaagse culturele sector van Den Haag door bewoners en bezoekers een weg te laten vinden in het brede cultuuraanbod van de stad en daarnaast het aanstormend Haags creatief talent te promoten. Dit doet hij door iedere twee maanden enveloppen door de stad te verspreiden waarin men een culturele stadsplattegrond kan vinden en flyers van het actuele cultuuraanbod. Deze Sancho Panza-envelop bevat een culturele stadsplattegrond en flyers van het culturele aanbod in de stad. Op de stadsplattegrond is een breed scala van culturele initiatieven van verschillende disciplines weergegeven. De Sancho Panza-envelop bevat ook een poster met daarop werk van een jonge talentvolle (student-)fotograaf. De cover van de envelop is geïllustreerd door een opkomende kunstenaar, vormgever of illustrator. Sancho Panza onderscheidt zich van andere stadsgidsen doordat hij zowel rebels als ondersteunend is en geen onderscheid maakt tussen groot en klein. Sancho Panza biedt startende instellingen een net zo gelijke positie aan op de plattegrond als de reeds gevestigde instellingen, ongeacht de discipline. Sancho Panza is geen platte commerciële marketingtool maar een esthetisch en kwalitatief verantwoord product dat met zijn speelse en jonge uitstraling een uitzonderlijke toevoeging is voor de huidige promotiemarkt. Winnaar 2008: Sara VrugtSara VrugtProject: Een rode draad   Foto’s: Sicco van Grieken Sara Vrugt werkt op het snijvlak van mode en beeldende kunst. Ze ontwikkelt collecties en installaties die uit kleding, textiel en film bestaan. Met Een rode draad heeft ze verschillende culturen als uitgangspunt genomen. De collectie van honderden rode outfits die gemaakt werd in zeven workshops werd gepresenteerd in een uitbundige modeshow met muziek en dans. De stad diende als podium en haar inwoners als modellen. Het idee achter deze modeshow van de Jacob Catslaan naar de Jacob Catsstraat was om vrolijkheid in de openbare ruimte te creëren. Een rode draad heeft op 13 juni 2009 daadwerkelijk voor een verbinding tussen verschillende mensen gezorgd. De uitbundige parade van honderden rode modellen heeft plezier gebracht in de straten van Den Haag. www.eenrodedraad.nl www.vrugt.com Interview met Sara Vrugt Hoe is de uitvoering van je project verlopen? De uitvoering van Een rode draad verliep grotendeels zoals gepland. Een rode draad is een project dat in mijn ogen geslaagd is in haar opzet – namelijk meer plezier op straat brengen en twee uitersten binnen de stad met elkaar verbinden – en dat zonder enige concessie is uitgevoerd. Vele obstakels zijn overwonnen, na langdurig overleg met de gemeente heb ik zelfs voor elkaar gekregen dat de straat over de gehele route rood gespoten werd, zoals ik van tevoren bedacht had. Bovendien had Een rode draad een sterkere uitwerking op deelnemers en publiek dan ik had durven hopen. Doordat Stichting Haags Talent mij in de financiële projectorganisatie ondersteund en gestimuleerd heeft ben ik in staat in de toekomst mijn eigen projectfinanciering te voeren, zodat ik als kunstenaar de volledige regie in handen heb, zowel inhoudelijk als financieel. Wat heb je aan de Komeet gehad? Zonder het startbedrag van De Komeet was ik nooit aan zo’n groots opgezet project begonnen. Het prijzengeld was niet voldoende om alle kosten te dekken maar vormde een zeer goede basis voor het aanvragen van aanvullende subsidies. Met veel plezier heb ik dit grote project georganiseerd. Het was op vele vlakken een goede leerschool. Waar ben je nu mee bezig? Momenteel ben ik opnieuw werk aan het ontwikkelen waarin de rollen van publiek en performer omgedraaid en/of bevraagd worden. Maar in de installaties waar ik nu mee bezig ben staat juist steeds één enkele toeschouwer in de schijnwerpers. 2e Prijs 2008: Kern KoppenRapformatie Kern KoppenProject: Ongerept .jpg) De Kern Koppen Tom Giles, Frank en Guus van der Steen wilden rap als kunstvorm bij een brede doelgroep aan de man brengen. Met hun project Ongerept wilden ze een Hiphop gedichtenbundel samenstellen en uitgeven. Deze publicatie zou de vorm hebben van ‘intellectuele straatlectuur' waar rapteksten met een filosofische, persoonlijke en eigenzinnige inslag geprofileerd zouden worden. Rapteksten als poëzie die door de publicatie anders gelezen worden dan een gemiddeld gedicht. Ongerept is nog in productie en zal tot stand komen door middel van bijdrages van lokale en nationale rappers. www.kernkoppen.com 3e Prijs 2008: Teletekst is DoodTeletekst is DoodProject: ALLWEKNOW  Teletekst Is dood (TiD) is een jong, Haags collectief dat zich bezig houdt met sociale en maatschappelijke veranderingen die verbonden zijn aan technologie. De leden van TiD zijn Beer van Geer (22), Laurens Profittlich (22), Tim Terpstra (22), David Veneman (22), Mikhel Maes (25), Jorick Mulder (24) en Micah Westera (22). TiD wil zich door middel van onderzoek en experiment op projectbasis bezig gaan houden met het vormen van een identiteit en toekomstbeeld van hun generatie. Het project ALLWEKNOW is een installatie die een directe brug slaat tussen hetgeen dat virtueel is en dat wat fysiek is. Door de gebruiker, die voor een interactieve spiegel staat, een aantal mogelijke keuzes te presenteren op het TODAYSART09-festival konden mensen alvast een voorproefje beleven van wat er zich op dat moment om zich heen afspeelde. Zonder de spiegel aan te raken, maar door licht in de lucht vast te grijpen was het mogelijk door deze keuzes heen en weer te navigeren. Zodoende gaf TiD bezoekers de gelegenheid alvast even virtueel te ervaren wat ze vervolgens fysiek konden gaan beleven op het festival. http://teletekstisdood.blogspot.com Interview met Teletekst is Dood Hoe is de uitvoering van je project verlopen? We hebben de gedachte achter Het Grote Verhaal geïmplementeerd op het TODAYSART festival 2009. Omdat Het Grote Verhaal in totaal niet haalbaar was, hebben we het systeem omgevormd om het voor het festival functioneel te maken. Wat heb je aan de Komeet gehad? Buiten de prijs die we hebben gewonnen, is voor ons na de Komeet ook het balletje gaan rollen qua contacten. We hebben veel reacties van mensen gehad die de Komeet hebben gevolgd, buiten de reacties op publicaties die uit de Komeet voortkwamen. Waar ben je nu mee bezig? Naast ons blog dat we constant bijhouden, geven we af en toe lezingen. Voor de rest zijn we ons aan het klaarmaken voor een nieuw jaar met nieuwe projecten en een nieuwe website. Winnaar 2006: Dit is DitKunstcollectief ‘Dit is Dit’Project: Platform Straatreclame   Het kunstcollectief ‘Dit is Dit’ heeft voor hun project een gedeelte van de reclamevitrines op vier Haagse treinstations ingehuurd. Deze vitrines werden vervolgens beschikbaar gesteld aan iedereen die op deze plek iets wilde laten zien. Inwoners van Den Haag konden een uitdagend ontwerp inzenden, maar reclame maken was verboden. De geselecteerde inzendingen werden op posters gedrukt en vervolgens in de verlichte reclamevitrines van de stations geplaatst. Met het project wilde ‘Dit is Dit’ een bepaalde mate van vervreemding oproepen bij het publiek door vrije expressie te camoufleren in de commerciële beeldcultuur. Het contrast tussen gelikte reclames en de ingezonden posters zorgde voor een prikkelend verrassingseffect die de toevallige voorbijganger niet ongemoeid liet. De series van posters waren op verschillende stations te zien van augustus 2007 tot januari 2008. www.ditisdit.com Interview met Dit is Dit Hoe is de uitvoering van je project verlopen? Het plan hield in dat we reclameplekken kochten op de Haagse stations en in drie series 14 ontwerpen lieten zien zonder enige vorm van reclame. Uiteindelijk werden meer dan 300 ontwerpen toegezonden. Bij de eerste serie werden de 14 ontwerpen gegenereerd door mond-tot-mondreclame. Zowel de plaatselijke radio als televisie als ook een aantal dagbladen gaven aandacht aan het project. De media-aandacht resulteerde in een stormloop op onze website. Met verschillende flyers werden nog meer mensen enthousiast gemaakt. Tijdens de totstandkoming van de tweede serie werd ‘Dit is Dit’ tijdelijk gesteund door Boomerang. De derde serie kwam tot stand met een meer gerichte promotie. Flyers werden naar verschillende scholen en instanties gestuurd. Basisschool De Kleine Wereld reageerde hierop door een twaalftal tekeningen op te sturen. De uitvoering van het project is een leerzaam proces geweest. Vooral van het samenwerken en communiceren met een multinational als CBS hebben wij veel geleerd. Wat heb je aan de Komeet gehad? Het winnen van de Komeet was een aardige boost met betrekking tot de populariteit van ‘Dit is Dit’. Wij zijn daarna ook uitgenodigd om mee te doen op het People Making Stuff festival. Daarnaast zaten wij in de jury van De Komeet 2008. Waar ben je nu mee bezig? De initiatiefnemers van ‘Dit is Dit’ zijn na vier en een half jaar intensieve samenwerking en vele publieke activiteiten en projecten meer solo actief op diverse vlakken. Nieuwe publieke activiteiten van het collectief als geheel zijn onbekend maar niet onmogelijk. 2e Prijs 2006: Karin MientjesKarin MientjesProject: Open Stadion  Karin Mientjes is een ontwerper die zich focust op het snijvlak van verschillende ontwerpdisciplines. Haar Open Stadion was een platform dat probeerde uit te dagen. Op een grote speelweide in het Zuiderpark werd met krijtlijnen de contouren van een enorm stadion uitgezet. Voor de voorbijganger rees de vraag: doe ik mee of blijf ik aan de aan de zijlijn staan? Het open stadion stond zo in dialoog met de bewoners van de stad die het platform naar hun hand konden zetten of de initiatieven van anderen konden volgen. Het speelveld kon daardoor een voetbalveld zijn, een centrale picknickplaats of een podium voor de plaatselijke dansclub. Posters en vrijkaartjes attendeerden bewoners van de stad op het tijdelijke guerrilla kunstwerk. Open stadion werd in het voorjaar van 2007 uitgevoerd in het Zuiderpark. www.open-stadion.nl www.karinmientjes.com 3e Prijs 2006: Daniel PatijnDaniel PatijnProject: Komeet-kaarten  Kunstenaar Daniel Patijn deelde voor zijn project 500 ‘Komeet-kaarten‘ uit aan Haagse jongeren. Deze kaarten die het formaat hadden van een creditcard werden gekoppeld aan een website. Door de kaarten op de website te registreren kon men zien wie de kaart in zijn bezit had gehad. Het systeem hield ook bij wanneer de kaart werd doorgegeven en waar dat gebeurde. Zo ontstond een virtueel wereldwijd netwerk van doorgegeven kaarten gekoppeld aan hun betekenis die per persoon verschilde. Een kaart die vaak was doorgegeven kreeg een speciale lading, omdat de geschiedenis ervan exact te traceren was. De trajecten van de uitgedeelde kaarten zijn nog steeds te zien op de website van dit project. www.trajectkaart.blogspot.com Winnaar 2004: Suzanne HertogsSuzanne HertogsProject: DUF   Suzanne Hertogs wilde een spannende publicatie maken voor jongeren van 12 tot 17 jaar. Het resultaat was DUF: een 300 pagina’s tellende belevenis met boeiende onderwerpen en interessante informatie geschreven en gevisualiseerd door trotse schrijvers en creatieve illustratoren. DUF werd in 2006 uitgegeven en viel gelijk in de prijzen. De publicatie was genomineerd voor de Nederlandse Designprijzen en won een Merit bij de European Design Awards voor Book Layout. Daarnaast kreeg het boek een eervolle Vermelding van De Gouden Zoen en was het één van de 6 beste jeugdboeken van 2006. Recentelijk verscheen DUF 2 en een derde DUF zal eind 2010 verschijnen! www.duf.nu Interview met Suzanne Hertogs Hoe is de uitvoering van je project verlopen? Het prijzenlijstje is inmiddels te lang om op te noemen, bladendokter Rob van Vuure zegt, ‘DUF is fris, onbedorven: het heeft nog geen massabladeninfecties opgelopen. Ik krijg er écht een nieuw gevoel bij.’ En de VPRO-gids vindt: ‘DUF zou eigenlijk gratis aan alle pubers verstrekt moeten worden’. Trouw: ‘Er is teveel om op te noemen, in dit bijzondere mook. Er is maar één uitweg: kopen en lezen.’ Wat heb je aan de Komeet gehad? De Komeet, hielp enorm bij de start van dit project (qua vertrouwen en in financieel opzicht). Waar ben je nu mee bezig? Ik werk nog steeds zelfstandig als grafisch ontwerper (ontwerphaven.nl). Hopelijk DUF 3 eind 2010! 2e Prijs 2004: Lonneke van LethLonneke van Lethproject: In/Tolerance  Choreografe en danseres Lonneke van Leth wilde met haar project In/Tolerance dans aantrekkelijk maken voor jongeren. De actuele thema’s tolerantie en intolerantie stonden daarbij centraal en werden door middel van abstracte dans tastbaar gemaakt voor jongeren. In de voorstelling draaide het om het duel tussen muziek en dans en de spanning tussen beeldende kunst en choreografie. Lonneke van Leth heeft in april 2005 haar dansvoorstelling In/Tolerance in het Theater aan het Spui en op de Haagse Hogeschool aan een jong publiek laten zien. In/Tolerance is ook als CKV-voorstelling gepresenteerd aan leerlingen van een middelbare school. www.balletvanleth.nl Interview met Lonneke van Leth Hoe is de uitvoering van je project verlopen? De uitvoering is goed verlopen. Er was veel publiek en het project kreeg zeer goede recensies. Wat heb je aan De Komeet gehad? De Komeet heeft mij gebracht tot waar ik nu ben. Ik kon na De Komeet meedoen aan een traject voor jong talent met steun van de Gemeente Den Haag en fonds1818. Waar ben je nu mee bezig? Op dit moment ben ik bezig met UNEVEN, een cross-over festival in Theater aan het Spui waar muziek, beeldende kunst en film samenkomen met dans. Daarnaast ben ik bezig met de voorbereidingen voor The Match 2010. Het stuk gaat over voetbal en het Nederlandse elftal dat zich voorbereidt op een oefenwedstrijd. Het stuk zal na zijn première in Nederland te zien zijn in België en Frankrijk. 3e Prijs 2004: Dorrith de RoodeDorrith de Roode
Interview met Dorrith de Roode Hoe is de uitvoering van je project verlopen? Met het geldbedrag dat ik gewonnen had, heb ik een nieuwe collectie gemaakt en gepresenteerd in een ruimte die toen als expositieruimte diende van de KABK. Dit was op een van de mooiste plekjes in Den Haag, de Passage. Op de avond van de opening toonden 7 een-eiige tweelingen (dus 14 meisjes in totaal) mijn nieuwe collectie in de vorm van een modeshow en tableau vivant. De outfits die zij droegen waren gebaseerd op contrasten en verschillen. In elke outfit zat een verschil in vorm, kleur of dessin. Door tweelingen de kledingstukken te laten dragen, werd het concept nog eens onderstreept. De avond was een groot succes met veel publiek. Daarna heb ik mijn werk op dezelfde lokatie nog 4 weken geexposeerd. Wat heb je aan de Komeet gehad? Ik heb tijdens de voorbereidingen van mijn project, begeleiding gehad van Erik Verdonk, hoofd mode van de KABK. Zijn kennis en adviezen heb ik als heel inspirerend ervaren. Nu, 4 jaar later pas ik zijn woorden van toen, nog steeds toe op mijn nieuwe projecten en collecties. Helaas was hij tijdens mijn studietijd (1999-2003) nog niet aan de KABK verbonden, anders had ik graag aan deze academie gestudeerd. Toch heb ik door deze ervaring iets meegekregen van de nieuwe Belgische lesmethode en dat voelt als een verrijking bovenop mijn kennis die ik op de MTS voor Mode en Kleding en de HKU heb opgedaan. Tegelijkertijd voel ik me meer verbonden met deze stad en de academie. Waar ben je nu mee bezig? In januari 2009 ben ik verhuisd naar een nieuwe studio die ik deel met mijn creatieve zus Marlous de Roode. Later dit jaar hebben we Studio Rouge opgericht. Op 25 juni 2009 presenteerden ik (mode) en Marlous (accessoires) voor het eerst een gezamenlijk project op de catwalk van Fashion City op de Grote Markt in Den Haag. Normaal gesproken werken we ieder aan een eigen collectie, maar voor deze bijzondere avond werkten ze voor het eerst samen. Sinds we een studio delen blijkt het werk dat we maken, elkaar bijzonder te versterken. Dus besloten we onder de naam Studio Rouge, zo nu en dan een project samen te doen. Zowel Marlous als ik zaten middenin het vormgeven van een nieuwe collectie toen we gevraagd werden aan het jaarlijkse Fashion City deel te nemen. Omdat er op dat moment nog geen eindproducten in zicht waren en het erg kortdag was, besloten we in drie weken tijd, een speciale collectie te maken voor deze gelegenheid, gebaseerd op de dingen waar ze mee bezig waren. We selecteerden enkele prototypes en proefmodellen (toiles), werkten deze verder uit en gaven de collectie de naam: étoiles (oftewel de beste ontwerpen onder de proefmodellen). Om de nadruk te leggen op het nog lopende vormonderzoek, werd de collectie geheel in de basiskleur wit ontworpen. Er was een concept, er was nagedacht over vorm, maar materiaal en kleur moesten in een later stadium nog uitgezocht en toegevoegd worden. Als een kleurplaat die nog ingekleurd moest worden. Meteen na Fashion City, werden Marlous en ik gevraagd om ons werk in de etalage van de Bijenkorf te presenteren. Naast een expositie werd de etalage tijdelijk als atelierruimte ingericht waar onder de ogen van het winkelend publiek, in 4 dagen tijd een outfit uit de Etoiles collectie werd uitgevoerd in het juiste materiaal en de juiste kleur. We kozen voor de kleur Rouge, een mix van rood en roze, tevens de naam van onze studio en maakten een leren tas, een capejas in katoen en een jurk in crepe. De 5e dag regelden we een model, fotograaf en visagiste en fotografeerden we de outfit in en om de Bijenkorf. Na het Fashion City- en het Bijenkorfproject hebben we deelgenomen aan “Ontwerp op de Weg’ een designroute door de stad Haarlem en aan Challenged, een project waarbij ontwerpers uit Den Haag een samenwerking met een gehandicapt model aangingen. Het resultaat hiervan heeft in de vorm van een expositie in het Stadhuis van Den Haag gehangen en is in boekvorm uitgebracht. |
.jpg)
